jobensaskia.nl

Nu houd ik me natuurlijk al een tijdje niet meer echt bezig met afvallen.
Buiten alle frustraties die het met zich mee zou brengen omdat dat natuurlijk niet lukt is het ook niet helemaal gezond.

Wel hou ik trouw nog altijd netjes mijn gewicht bij in een grafiekje en lees ik er nog wel over.

Maar wat ik vandaag tegen kwam… “De Dieetvork”

Speciaal ontwikkeld om te zorgen dat mensen minder grote porties eten.

De kenmerken:
- kortere & stompere tanden aan de vork zodat je minder makkelijk grote stukken op de vork schept.
- een kleiner oppervlak zodat je minder tegelijk kan opscheppen.
- een minder prettige “steel” zodat je af en toe tussen happen door geneigd bent je vork neer te leggen en dus langzamer eet.

Volgens de bijbehorende website is dit DE manier om in onze voedingsbewuste samenleving op een gemakkelijke wijze tot een andere eetstijl te komen

Natuurlijk is het amerikaans.. dus zelf een keertje uittesten is voorlopig nog wat lastig.
Maar zou het nou echt werken?

Lees ik dagelijks in de mail ongeveer..
Meldt de verloskundige op haar spreekuur..
Zeggen de mensen die ik online spreek..
En zelfs de volslagen vreemden die ik tegen kom in het zwembad en de supermarkt.

Dus ja het word inderdaad spannend!

Gister de “zorgconsulente” van de kraamzorg op bezoek gehad en sinds die tijd vind ook ik het ineens wat spannender.

Het komt toch ineens zomaar weer een stapje dichterbij.

Alle kleertjes zijn gewassen.
Bedje is opgemaakt.
Alle aanstaande opa’s en oma’s zijn er startklaar voor volgens mij.

En wij hebben zelfs al agenda-afspraken staan voor oktober
Wel enigzins onder voorbehoud omdat je natuurlijk niet weet hoe makkelijk alles tegen die tijd gaat.
Maar ze staan er wel gewoon want tja.. life goes on.

Dus nu: “Nog 1 maanden en ongeveer -3 dagen”.
Er rammelt nog niets tho… dus eventjes geduld nog allemaal

Tellen jullie vast af.. dan doen wij lekker mee

Dit in reactie op het eerder geplaatste stukje door mijn eega. En nee, ik ga niet beginnen over stereotypes. Echt niet.

Met dank aan ben. Foto is © Dierenambulance Rotterdam.

Een boswachter in Rotterdam?
Mja ik was ook ietwat verbaasd.
(of ben ik gewoon “opgelicht” door de dierenambulance?)

Ik liep namelijk hier door de wijk als korte avondwandeling.
Beetje op zoek naar een leuke route om te lopen ben ik eerst maar even langs de singel gelopen.
Daarna langs de speeltuin richting het hertenkamp.

Bij het hertenkamp zaten er echter ineens 3 tamme ‘nijnen buiten het hek lekker op wat gras te knabbelen.
Toch apart.. en volgens mij niet helemaal de bedoeling ook.

Uiteindelijk maar even de dierenambulance gebeld.
Nouja.. even.. eerst lang wachten.. daarna doorverbonden.
Maar het resultaat was er toch wel want even later werd mij verzekerd dat ze door (jawel!) de boswachter zouden worden opgehaald

Hartje Rotterdam.. de boswachter…

Ik ben benieuwd
Google heeft me er nog niet mee geholpen in ieder geval..

apart verhaal don’t you think?

Ja inderdaad.. veertjes

En ook Job was de klos gisteravond.

Gisteravond was namelijk alweer de laatste avond zwangerschapsgym a ka pufclub en deze keer waren ook de heren uitgenodigd.

We waren al wat laat.. en ik baalde want ik wilde nog even praten met een zeker persoon die er ook zou zijn.
Bleek dat we uiteindeiljk welgeteld toch maar 5 minuten te laat waren en dat diegene er bovendien helemaal niet was

Uiteindelijk na een hoop uitleg over hoe zo’n bevalling werkt.. hoe het kan beginnen en vooral wat de heren daarin konden betekenen en verwachten moest er druk op de vloer geoefend worden met het puffen.
Nou moet ik bekennen dat ik wel erg lekker zat zo op de grond maar toch hoop dat job niet toevallig net, vlak voor dat hij me mag gaan uitleggen hoe dat puffen ook al weer werkt, een sloot koffie weggewerkt heeft.

Vervelend genoeg werd daarna nog even uitgelegd hoe de heren het beste konden masseren als vrouwlief dat prettig zou vinden.

Al met al zijn er volgens mij geen mannen overleden aan dit fenomeen wat door de meeste mannen toch niet echt gewaardeerd word.
Wat ik me nog steeds levendig kan voorstellen gezien de hoeveelheid zin die ik had de eerste keer

Inmiddels zijn we er ook uit dat ik nog 2,5 dagje hoef te werken voor ik mijn vakantie cq verlof ga beginnen.
Nou heb ik nog genoeg te doen dus ik ga me ongetwijfeld niet vervelen.
Maar ik ga ook zeker gewoon lekker rustig aan doen.
Merk dat ik al snel loop te hijgen en het snel gewoon zat ben.
En tja.. dat bevallen schijnt toch aardig wat moeite te kosten.. je bent tenslotte niet voor niets officieel 4 weken vantevoren al ziek.

Ik kijk er in ieder geval wel al onwijs naar uit.
Dat werken is ook niet alles als je weet dat je BIJNA heel veel vrij gaat zjn

(en voor de liefhebber: nog 47 dagen! )

Het komt al rap naderbij…

Zoals Job vandeweek verschrikt riep: “Nog maar 8 weken!”
en ik dus “wow.. nog maar 55 (inmiddels alweer 53..) dagen!”

Voor Job gaan weken kennelijk sneller.
Ik heb het meer met dagen.

Maar time flies.. dat is een feit.
Er moet nog vanalles in huis gedaan worden en langzaam vind ons sociaal leven kennelijk dat we wel weer genoeg verbouwd hebben want ook daar worden we af en toe verwacht.

Deze week is een weekje met veel babybeerbezoekjes in ieder geval.
Maandag een echo laten maken in het ziekenhuis.
Wegens omstandigheden kon deze pas op woensdag besproken worden dus ook daar een afspraak.
Natuurlijk midden op de dag want tja.. 2 dagen vantevoren heb je niet zo heel veel keuze over het tijdstip.
Vanmiddag gaan we kennis maken met de nieuwe verloskundige.
Waarvan we nog maar even moeten afwachten of ze langer dan 2 weken “onze” verloskundige gaat blijven.

Over 2 weekjes worden we namelijk weer terugverwacht voor NOG een echo zodat ze kunnen zien hoe hard de babybeer groeit.
Groeit babybeer hard genoeg.. dan blijven we bij de verloskundige.
Is dit niet het geval.. dan zijn de daarna komende controles in het ziekenhuis.
Gelukkig zitten beiden om de hoek.. dat scheelt toch weer een hoop.

En tja.. zo’n echo is natuurljk niet echt een pretecho.
Maar ik moet zeggen.. je geniet er niet minder van.
Het blijft ontzettend leuk om ons kleine minimensje druk te zien doen op de monitor.

We hadden de “mazzel” dat er een co-assistent bij was.
Deze moet alles natuurlijk nog leren.. dus alles werd zeer uitgebreid bekeken en besproken.
Altijd leuk!

Overigens.. zoals Job zegt: “Babybeer past niet eens meer op het scherm! Hoe kan het dan te klein zijn?”
De gynaecoloog zelf zei overigens “Tja je hebt grote babies en kleine babies.. daar doe je niets aan.”
En wat mij betreft… ik hoef niet perse een tientonner op de wereld te zetten
Ik ben al zwaar genoeg voor 2.. daar hoeft babybeer echt niet aan mee te doen :icon_cool: