jobensaskia.nl

Nee het is geen nieuwe hype onder rappers.. het is een nieuwe Liga.

Wat maakt YoBreak uniek volgens Liga?
Nou dat het gemaakt is van danoontje yoghurt en dat er actieve yoghurtculturen in zitten.
Die dus ook overleven bij kamertemperatuur (willen we weten wat voor (chemische) toevoegingen daar voor nodig zijn? ik betwijfel het)

Nu vind ik danoontjes toevallig altijd erg lekker en Liga ook.
Dus werd het tijd om dit ook eens te proberen

Wel een stukje duurder dan de sultana.. maar daar komen we wel overheen uiteindelijk.
En met extra toegevoegd calcium, ijzer en vitamine B6.. dus dat is op zich wel weer goed voor zwangere mutsen zoals ik.
Veel vezeltjes, veel calcium en ijzer.. niets mis mee.
En voor het gemak vergeten we maar eventjes dat er wel een kleine suikerberg (22%) in verwerkt zit.
Je kan niet alles hebben tenslotte en het lijkt alsof je altijd wel ergens op in moet geven.
Produkten met weinig vet lijken structureel weer wel veel suiker te bevatten en andersom.

Verrassend genoeg smaakt het liga-deel natuurlijk gewoon naar liga.
Het danoontje deel smaakt (en daar was ik WEL verbaasd over) zowaar ook gewoon naar danoontje!
*enjoy dus*

Of ik volgende keer weer bosvruchten neem.. dat weet ik nog niet.
Maareh.. het smaakt prima wat mij betreft.

Voor vele mensen een begrip: Dudok Appeltaart (ja met hoofdletters kennelijk)

Voor mij tot vandaag: tja.. eh.. appeltaart vooral

En ondanks dat ik al jaren verslaafd ben aan appeltaart eet ik zelden andere appeltaart dan dat mijn opa bakt
Want ik heb een hekel aan als er per ongeluk nog een stukje klokhuis in zit.. of de bodem/zijkant/bovenkant niet precies is zoals ik dat lekker vind.

Vandaag op werk kon ik er echter niet onderuit.
Dankzij een stuk of 6 jarigen kreeg vandaag ineens het hele bedrijf een stukje Dudok Appeltaart of een stuk brownietaart.

En ik moet bekennen.. daar is niets( ! ) mis mee
De hoofdletters laat ik nog even achterwege.. maar dat durf ik toch wel vaker te eten

(en de lunch.. die heb ik maar gehalveerd.. want zo’n “stukje” daar eet je er echt geen 2 van

Waren we een paar weken terug enthousiast over schoppen, duwen en andere ongein.. Nu zit onze zoon of dochter ineens boven de navel de boel te verbouwen!

Echt cool, het wordt nu allemaal met de dag boller en beweeglijker. Moeder maakt het goed en probeert zich tijdens het werk niet al teveel af te laten leiden door het gewurm.

Nou, dat was het. :p.

Normaliter zou deze opmerking niet op prijs worden gesteld door mijn wederhelft, echter schijnt het in ons geval goed en leuk nieuws te zijn. Zolang ze er nog om kan lachen moet ik er dan ook maar gebruik van maken. Het schijnt dat ze over enige tijd het practische nadeel opmerkt .

Dus het gaat goed ? Ja hoor, ik kan de baby al 3 weken lang voelen tijdens het schoppen en op onverwachte momenten hoor ik “oeh” als baby het lekker naar zijn/haar zin heeft.

Nu we langzaam weer aan het bijkomen zijn van onze bruiloft gaat de verhuizing er alweer aankomen. Een leuke en erg spannende periode. De 3D tekeningen worden soms nog een beetje verbouwd en ik ben razend benieuwd wat straks het reslultaat gaat worden.

Voor we de overdracht gaan doen van ons nieuwe huis moeten we eerst de babykamer uit gaan zoeken. Ook een enorm leuke klus weer! We hebben er nu al reuze zin in, maar eerst.. nou ja.. eerst nog even wat avondjes proberen te ontspannen !

Het begon natuurlijk met een hoop tutwerk voor beide partijen.
Voor mij een mooie jurk en voor Job een mooi pak met bijkleurende stropdas.
Toen ik startklaar stond om te gaan moest Job perse nog even de auto opruimen…
10 minuten later stond ik stomverbaasd te kijken naar een heel mooi knalrood bruidsboeket dat hij “had gevonden bij het opruimen” kennelijk

We waren er daarna dus helemaal klaar voor.
10 uur was het grote moment op het stadhuis.
Jobs opa had mij al gewaarschuwd dat het erg moeilijk zou zijn.. maar het ging eigenlijk best soepeltjes
De ambtenaar van de burgerlijke stand heeft Job nog plechtig laten beloven dat hij altijd de tank vol zal gooien als ik de auto meeneem.
En toen mochten we elkaar het JA-woord geven; wat we natuurlijk gedaan hebben.

Lin kwam de ringen brengen en zo ineens.. zijn we: meneer en mevrouw D.
Even wennen hoor

Daarna met een aantal mensen wezen lunchen in Hoek van Holland bij Restaurant Sand.
Dat ligt aan het noordzeestrand en bovendien tegen de Nieuwe Waterweg aan.
Niets te klagen over het uitzicht dus
Ook het eten was helemaal geweldig en prima verzorgd.

Was iedereen in het begin nog een beetje “angstig” voor al die andere onbekenden mensen.. al gauw was het supergezellig.

Natuurlijk veel te veel kadootjes gekregen
(waar we overigens absoluut niet over klagen want het was erg leuk en nuttig)
En daarbij een fotocollage van mijn persoontje van 0 tot nu.
Deze staat inmiddels in de kast maar daar gaan we in het nieuwe huis zeker een plekje voor vinden.

Bovendien zouden we eindelijk ( ! ) horen waar we 2 nachtjes zouden gaan slapen.
Dit was een kadootje van Jobs moeder & Roelof waarvan we wel wisten DAT we het kregen.. maar wat het was.. tja dat bleef ondanks veel viswerk een groot geheim.
Halverwege het eten dachten we eindelijk te horen wat het was geworden
Maar wat bleek: we kregen een waardebon om 2 nachten door te brengen bij H.W. van Wijlre.

En tja.. geen idee natuurlijk wie dat was.
En de routebeschrijving.. die ging slechts tot eindhoven
Deel 2 kregen we wel mee.. maar mochten we nog niet open maken.

Daarna nog dessert en koffie en toen werd het al gauw tijd om te gaan.
De gasten begonnen weg te druppelen en ook wij kregen te horen dat we toch echt moesten vertrekken.

Helaas ontdekten we toen een zeker geel briefje onder jobs ruitenwisser!
(ook in Hoek van Holland schijn je niet te mogen parkeren onder een “verboden te parkeren”-bord… ).

Maarja.. natuurlijk mocht dat de pret niet drukken en we zijn snel in de auto gesprongen.
Bij Tilburg zijn we even gestopt om deel 2 van de route open te maken.
Daar bleek dat we werden verwacht in een heus kasteel.
In de Poortwachterssuite wel te verstaan.

Waren we er toen al een beetje stil van.. dat was nog niets met hoe het er daadwerkelijk uit zag.
We bleken het torentje boven de poort van Kasteel Ter Worm te mogen betrekken voor 2 nachten.
Alles helemaal in stijl.. supergroot bed, luiken voor de ramen, grote kasten in stijl, een grote bovenverdieping met een lekkere bank (2 tvs! ) en een heerlijk luxe badkamer met douche EN ligbad groot genoeg voor 2 personen!

Ook bleken we te worden verwacht voor een 4 gangen diner (dat kon nog wel even op de lunch.. van al dat trouwen krijg je honger bleek).
En ook voor de volgende dag stond uitgebreid ontbijt en wederom een 4-gangen diner op het programma.

De volgende dag zijn we naar DE dierentuin van Kerkrade geweest.
Dat was ook al onwijs leuk. Grote verblijven, bijna geen hekken en heerlijk relaxt wandelen.

Helaas aan al het goede komt een eind.. zo ook aan ons luxe verblijf in Kasteel Ter Worm. Dus nog even naar Aken gereden waar het natuurlijk net als in NL ook Hemelvaartsdag was.
In de Dom geweest en daarna een broodje met een kop thee genuttigd in een cafeetje.
En tja.. toen moesten we toch echt echt naar huis.

Gezellig via Antwerpen… niets mis mee
Nog even kopje koffie bij Jobs moeder om nogmaals uitgebreid te bedanken.

Helaas.. het was inderdaad over met het goede leven.
Bij Antwerpen een klein uurtje stil gestaan omdat het koelvloeistofreservoir ineens schoonleeg was en we geen zin hadden om ons handjes te verbranden..
Verrassend genoeg was hij 130km verder wederom leeg..
Balen dus!

Maarja.. naar huis moesten we toch.
Dus toch maar doorgereden.. en bij Jobs moeder maar weer opnieuw bijgevuld.

Halfhalf gingen we er vanuit dat er wel iets lek zou zijn
Maar verrassend genoeg.. vanochtend was het reservoir niet leeg?
Dus gelukkig valt het toch nog mee

Al met al.. voelen we ons als herboren.
We zouden bijna nog een keer gaan trouwen want het was supergezellig en voor ons ook heerlijk nagenieten in limburg.

Komen jullie dan ook weer?

(en ja.. de fotoos komen nog… we hebben ze zelf ook nog niet allemaal gezien tenslotte)

Dinsdag 15 mei. Voor velen een normale dinsdag. Een dag welke lijkt op de maandag maar wanneer de glorie van je weekend alweer langzaam aan het vervagen is. Een dag waarop ik in ieder geval in de ochtend een bak of 9 koffie nodig heb. Dinsdag, de dag van eindeloze meetings.

En u? U zit in een of ander vaag en suf ministerie? op een beursvloer druk beursdingen te doen terwijl uw blackberry zoemt ? Moet ik je tutoyeren omdat je dinsdag weer een stukje van de 32.5% ingehouden loon opmaakt aan een of andere kansloze studie waarmee je na het afronden voor meteen 3 functieschalen hoger van die kansloze memo’s naar klootjesvolk zoals ik kan sturen ?

Mij maakt het voor een keer niet uit. U doet maar. Voor ons is deze dinsdag anders. Deze dinsdag 15 mei bestaat voor ons uit iets heel persoonlijks. Saskia wordt mijn vrouw en ik zal proberen me als een goede man te gaan gedragen. Zelfs als ik het voor elkaar krijg een scheet en een boer tegelijk te laten terwijl ik met mijn ene vinger in het gat in mijn sok pulk en de andere vinger geconcentreerd in mn neus zit te wroeten blijft ze lief naar me glimlachen.

Kijk, das echt je man liefhebben.

Zonder gekkigheid. Ik ben blij. En hoe het dinsdag ook gaat (ik ben natuurlijk stoer en niet zenuwachtig, help) weet ik in ieder geval een ding zeker, we gaan trouwen.

Hedenavond zijn we bij de verloskundige geweest voor de 20 weken echo. Alles zit er op en er aan en we zijn blij . Zie het filmpje voor een samenvatting van de 20 minuten durende echo.

Bekijk het filmpje in lage kwaliteit (4MB) of in hogere kwaliteit (34MB)

De “snack” van vandaag is weer eens een nieuw probeersel.

Hele tijd heb ik hier senseo-stuffies gereviewd.
Je had toen zo’n hype dat er ineens allerlei andere dingen voor de senseo uitgebracht werden.
Bijvoorbeeld koffiemelk speciaal voor de senseo, cappuchino-pads etc.

De senseo is inmiddels de deur uit maar mijn nieuwe tic lijkt meer in de hoek van sultana’s en andere reepjes/koekjes uit het gezonde vak te liggen.

Dus voor vandaag: Sultana Fruit & Fun Aardbei

Ben benieuwd..
Zijn sultana’s met aardbeivulling (aardbeiverslaafd.. dus MOEST het proberen) met een melklaagje en een vrolijk roze aardbeistrooiseltje.

Vol calcium en vezeltjes.
1 portie zou evenveel calcium bevatten als een beker melk en door de vezels vult het ook goed.
Eigenlijk speciaal voor kids.. maar who cares about that

Enige is dat het ongeveer net zo naar aardbei smaakt als een “Liga Milkbreak Aardbei” naar aardbei smaakt
Niet echt dus.

Anyway.. verre van vies maar om nou te zeggen dat ik maar meteen de rest van het pakje leeg eet? Dat dan weer niet en dat is dan ook misschien wel weer zo goed voor de lijn

Volgens de verpakking: 74kcal per biscuit (natuurlijk wel 2 biscuits per pakje)
De portiegrootte van 2 biscuits per pakje is afgestemd op de behoefte van kinderen.
Maar persoonlijk als hapje tussendoor smiddags is het ook voor mij ruim voldoende

Vanavond zijn we samen naar de verloskundige geweest voor de check-up. Sas is nu inmiddels alweer 20 weken zwanger. Gezien de drukte met andere dingen (bruiloft, huis) zou je het ook alweer haast vergeten en je afvragen waar dat bolle buikje vandaan komt .

Na de gebruikelijke babbel hebben we fijn nog even het hartje geluisterd, wat allemaal goed klonk. Verder heeft femke de verloskundige heel liefjes onze echo naar morgen kunnen verplaatsen! Dat scheelt alweer een paar weken wachten op onze ‘20 weken echo’.

*en* *en* *en* We hebben de baby vanochtend gevoeld ! Het kostte me wel even wat concentratie en geduld, maar toen ineens voelde ik iets geks.. Erg stoer en vreemd!

Goed, morgenavond dus de echo! Dan meer..

Gisterochtend reed ik naar het kantoor waar ik mijn werkzaamheden zou verrichten en parkeerde mijn auto voor de verandering eens dichtbij. Dit scheelde weer eens een aanzienlijk stuk voetganger uithangen. Tijdens het parkeren viel het me echter op dat men een pand aan het leegruimen was. Grote vrachtwagen op de stoep en van die mannetjes die een liftje aan het neerzetten waren.

Nu heb ik me de afgelopen maanden nooit zo verdiept in deze contreien van Den Haag, maar ik was stellig van mening dat er in het betreffende pand alleen maar autobedrijven zaten. Bleek de bovenverdieping van het pand het miserabele kantoor van de LPF te zijn geweest. Natuurlijk heb ik dit soort wijsheid moeten opdoen uit een filmpje op de website van geenstijl. Ik bleek dus mijn bolide vlak voor de inang gezet te hebben .

Nou ja, whatever. In ieder geval is verklaard waarom die oerlelijke enorm grote poster van Pim op die verdieping hing. En die is nu weg. Mooi.