jobensaskia.nl

Dotje, ons lief Dotje waarvoor wij zoveel andere benamingen hebben. Dotje met haar lieve koddige snorretje (hoor ik iemand duits praten ergens? ). Dotje, de poes die niet “mauw” doet maar “mie-ieuw”. Dotje, waar bij het plakken van menig pleister aan gedacht is….

Gisteren was het zo ver: Dotje ons lieve-poesje-met-snorretje mocht naar de dierenarts om geholpen te worden. Een ieder die ons lief Dotje kent kan zich voorstellen dat het weer een hele organisatie is geweest. Wat ons betreft viel het ditmaal redelijk mee, we hebben haar binnen een kleine drie kwartier weten te vangen *zonder* verwondingen van welke aard dan ook. Zelfs onze kleding vertoonde geen onregelmatigheden.

Toen we bij de dierenarts aankwamen hebben we hun netjes verteld dat ons lief dotje letterlijk geen poes is om zonder handschoentjes (en extra verzekeringen en een verdovings cq. lawinepijl) aan te pakken. Hun eerste reactie was dat het allemaal wel goedkwam. De roekelozen!

Bij het afhalen van ons lief Dotje werd verteld dat men haar eerst niet uit de mand kreeg en toen als oplossing maar het dakje er vanaf heeft gehaald. U kunt zich natuurlijk voorstellen dat ons lief Dotje niet erg lang heeft getwijfeld en behendig het mandje uitsprong. Het schijnt dat men haar uiteindelijk heeft weten te vangen en te verdoven.

De ingreep is gelukt, men vond haar een lief poesje (nadat ze verdoofd was trouwens) *en* ons lief Dotje hoeft niet meer terug te komen: “We hebben haar maar naar binnen gehecht, dan hoeft ze niet meer terug te komen”. Tss, zo moeilijk is ze nou ook weer niet .

Regelmatig word mij die vraag nog gesteld.

Zelfs nu ik toch alweer 2 jaar in Rotterdam woon, er de liefde van mijn leven gevonden heb.
En inmiddels zelfs binnen Rotterdam ga verhuizen.

De vraag blijft van zowel collega’s en kersverse vrienden danwel van de mensen die ik al heel lang ken: “wat deed je besluiten om in Rotterdam te gaan wonen?” of zelfs “wanneer ga je weer terugverhuizen?”

Nuja wat me deed besluiten hier te gaan wonen was simpel: een leuk huis in een leuke buurt tegen een leuke prijs.
In weesp bijna onmogelijk voor datzelfde bedrag.. maar nu in 1 van de duurste wijken van Rotterdam.
Geen gedoe met rondhangend gepeupel of vervelende bevolkingsgroepen maar 2 grote plassen om de hoek en bovendien ook nog eens bijna aan de Rotte.

Daarnet zat ik samen met een collega aan de Maas onder het genot van een lekker italiaans broodje in de zon te picknicken.
Waarbij wij naar elkaar opmerkten “goh.. toch niet verkeerd hoor dat Rotterdam”

Ik besefte dat ik inmiddels best gehecht begin te raken aan Rotterdam.
’s-Ochtends fietsende langs de Rotte kan ik ultiem genieten van het nestje meerkoeten en futen dat vlak bij elkaar ligt en ander gevogelte wat laag overkomt.
Op de Coolsingel heb ik niet het idee dat ik in een vreemde stad ben maar trap ik gewoon lekker door tussen alle andere stadse fietsers.
En smiddags lekker op een bankje aan de Maas kan ik oprecht genieten van het uitzicht van water, bootjes en toeristen of andere hardwerkende lunchers.
Ook een hapje eten of een kop koffie al dan niet op het terras geeft mij een hoop plezier.
En Wiekse Rose op het terras zit er dit jaar niet in.. maar ondanks dat ik best wel dingen mis heb ik absoluut geen spijt dat ik 2 jaar terug toch die ene grote stap heb gezet.

Ondertussen kijk ik vanaf 6 hoog uit over het centrum Rotterdam dat baad in het zonnetje en ook daar kan ik prima van genieten
En dan is 6 hoog heel zo hoog niet in het centrum maar toevallig heb ik WEL een heerlijk uitzicht.

Vervelend toch zo’n dag als vandaag
****geniet met volle teugen***

Oh ja, en er staat nog een stukje, hier onder

Het was nooit eerder al zo vroeg zomer in Nederland.
29 graden op 15 april.. wie had dat verwacht

Ik niet in ieder geval,
Het KNMI ook niet,
Een deel van de marathonlopers gelukkig had wel op een warme dag gerekend
En burgemeester Opstelten bevestigde dit smiddags door de marathon te staken.

En ik me maar afvragen waarom er al zo vroeg allemaal hardlopers bij ons in de buurt rondliepen.
Maar het staken van de marathon gebeurde onder andere vlakbij ons huis langs de Kralingse plas.

Al met al hebben wij gewoon lekker verstandig achter in de tuin gebivakeerd met de nodige hapjes en drankjes en gezellig bezoek

Kom maar op met die zomer! We zijn er helemaal klaar voor

Het kostte even 10 hele minuten.. maar het hartje klopt nog steeds

Gister dus mijn eerste “normale” afspraak bij de verloskundige.

Dit duurt 10 minuutjes.. waarin je dan vertelt dat je je eigenlijk gewoon prima voelt.
(althans.. in mijn geval dan)

En waar gekeken word hoe hoog je baarmoeder ligt en bovendien kun je luisteren of het hartje nog klopt.
Alles was helemaal goed!

Hartje doet zoefzoefzoefzoef

Eindelijk begint ons nieuwe huisje er van buiten een beetje af uit te zien! Gisteren even langsgereden en eindelijk ook foto’s van buiten gemaakt. Dit was ik de afgelopen keren vergeten. Nou, hier het huis nog in de bijna-klaar fase:

En hier het huis zoals ie moet worden:

Nou, en nu dus wachten.. en wachten.. en wachten..

Het is vandaag een mooie dag om met de deur in huis te vallen (het is niet koud buiten) met een mooie en leuke mededeling. Saskia en ik verwachten in September een lief, klein kroelkroelkroel gaga babytje \o/ .

Onze eerste echo is inmiddels al geweest en dat was supermooi. Echt heel spannend en mooi om mee te maken. Onze baby, nieuwe wereldbewoner(m/v). Alles zat er op en er aan voor zover het te zien was op de echo. Alleen net voor het fototjes maken ging babylief zichzelf flink liggen omdraaien, maar dat mag de pret niet drukken:

Het is nu al een spannende en leuke tijd. In februari zijn we naar de 9 maandenbeurs geweest en hebben onze ubercoole kinderwagen al gekocht! ( http://www.xplory.com ). Het nieuwe huis kunnen we binnenkort gaan betrekken en de eerste leuke kleertjes hebben we al cadeau gehad!

Saskia heeft driftig in potjes geplast in het kader van moeders voor moeders ( http://www.moedersvoormoeders.nl/ ) en ik heb me heel druk gemaakt over wat ze eet, drinkt, had kunnen drinken, had kunnen doen, niet had kunnen doen en euh.. nou ja. Zoals een aanstaande vader dat kan doen .

En nu? nu nog wachten tot het zover is. Over een paar weekjes een nieuwe echo als zoethoudertje. En dan weer wachten tot het zover is. En wachten,…